Αρχείο κατηγορίας Άρθρα

Οργανική λίπανση στο χωράφι μου

Το Το «θαύμα» της κοπριάς

Στη βιολογική αμπελουργία/ελαιοκομία ο εμπλουτισμός του εδάφους με οργανική ουσία και οι λοιποί πρωταρχικοί στόχοι, όπως τους παραθέτει και ο σχετικός Κανονισμός (ΕΚ) 834/07, πραγματοποιούνται με έναν ή με συνδυασμό από τους εξής τρόπους:

Α) με τη χλωρή λίπανση,
Β) με την ενσωμάτωση στο έδαφος οργανικών υλικών

Α) Χλωρή λίπανση
Θεωρείται παλιά και παραδοσιακή τεχνική. Με τον όρο χλωρή λίπανση εννοούμε τη σπορά στον αγρό ενός η συνδυασμού φυτών συγκεκριμένων οικογενειών, με σκοπό:

– Τη μείωση της αιολικής και υδατικής διάβρωσης του εδάφους
– Την αύξηση της συγκέντρωσης αζώτου και χούμου στο έδαφος
– Τη δημιουργία καλύτερης δομής και ενός πιο ΄΄αφράτου’’ εδάφους
– Την ουσιαστικότερη αντιμετώπιση κάποιων αγριόχορτων (τα φυτά χλωρής λίπανσης ΄΄πνίγουν΄΄ κάποια ανεπιθύμητα αγριόχορτα, π.χ. αγριοβρώμη)
– Τη μείωση της έκπλυσης των θρεπτικών στοιχείων του εδάφους σε βαθύτερα στρώματα

Ως φυτά χλωρής λίπανσης μπορούν οι καλλιεργητές να χρησιμοποιήσουν τα: σιτηρά, τριφύλλια, βίκος, μηδική, μπιζέλι, λούπινο, φακή, κτηνοτροφικά κουκιά και ρεβίθια κ.α.
Στην πράξη χρησιμοποιούνται κυρίως δύο οικογένειες φυτών για χλωρή λίπανση, τα ψυχανθή και τα αγρωστώδη. Κάθε οικογένεια εμφανίζει πλεονεκτήματα και μειονεκτήματα και για την επιλογή των φυτών θα πρέπει να συνεκτιμηθούν διάφοροι παράγοντες.
Η σπορά πραγματοποιείται τέλος φθινόπωρο/αρχές χειμώνα, αναλόγως και με την εποχή συγκομιδής των ελιών.
Μια καλή πρακτική είναι η σπορά του φυτού χλωρής λίπανσης να γίνεται κάθε 2 σειρές (στους γραμμικούς ελαιώνες – αμπελώνες) και στις ενδιάμεσες σειρές να εφαρμόζονται οργανικά υλικά. Σκοπός της τεχνικής αυτής είναι ο συνδυασμός των πλεονεκτημάτων των δύο αυτών μεθόδων θρέψης και η διευκόλυνση της πραγματοποίησης των καλλιεργητικών εργασιών στις ενδιάμεσες σειρές.

Ως ένα σύνηθες παράδειγμα χλωρής λίπανσης στους ελληνικούς αγρούς, αναφέρεται η σπορά τον Δεκέμβριο μήνα μίγματος βίκου και κάποιου αγρωστώδους, π.χ. κριθαριού, σε αναλογία 3:1, με σύνολο σπόρου 8-10 κιλά/στρέμμα και με ελαφριά ενσωμάτωση την άνοιξη, όταν έχει ανθίσει ο βίκος.


Β) Οργανικά υλικά

Με τον όρο οργανικά υλικά εννοούμε τις κοπριές αγροτικών ζώων και τα διάφορα είδη κόμποστ. Θεωρείται απαραίτητη η παρουσία τους, ιδιαίτερα σε αγροκτήματα με χαμηλά επίπεδα οργανικής ουσίας <1%.

Κόμποστ
Κόμποστ είναι το τελικό οργανικό υλικό που προκύπτει από την αερόβια ζύμωση φυτικών ή/και υπολειμμάτων ζωϊκής προέλευσης. Στη δημιουργία του κόμποστ μπορεί να συμμετέχουν και άλλα υλικά, όπως σκόνες πετρωμάτων, στάχτες, φύκια, παλιό κόμποστ κ.α. Υπάρχει πληθώρα εμπορικών κόμποστ στην ελληνική αγορά, θα μπορούσε όμως και ο ίδιος ο βιοκαλλιεργητής να παρασκευάσει δικό του, εκμεταλλευόμενος τα φυτικά και ζωϊκά υπολείμματα που υπάρχουν σε μονάδες στην ευρύτερη περιοχή του. Τα ελαιόφυλλα που μένουν από τη διαδικασία εξαγωγής του ελαιολάδου στα ελαιοτριβεία, μπορούν και συστήνεται να συμμετέχουν στο κόμποστ.

Κοπριές αγροτικών ζώων
Ο βιοκαλλιεργητής αμπελιού – ελιάς μπορεί να επιλέξει είτε κοπριά συσκευασμένη από το εμπόριο είτε κοπριά που προέρχεται από μονάδα εκτροφής κοντά στην εκμετάλλευσή του. Υπάρχουν όμως διάφοροι περιορισμοί από τον Κανονισμό (ΕΚ) 834/07, όπως ότι οι εκτροφές αυτές θα πρέπει να είναι είτε βιολογικές ή τουλάχιστον εκτατικές.

Διαβάστε το άρθρο μας για την οργανική λίπανση: Το θαύμα της κοπριάς

Κατηγορίες: Αμπελοκαλλιέργεια, Άρθρα, Ελαιοκαλλιέργεια, Ενημέρωση | Γράψτε σχόλιο

Τι πρέπει να γίνει μετά την ζύμωση;

Η παραγωγή ενός κρασιού δεν τελειώνει με το τέλος της ζύμωσης.

Οινοποίηση ΕΡ.Ο.Σ.Οινοποίηση ΕΡ.Ο.Σ.

Για να έχουμε ένα ευχάριστο κρασί μέχρι την τελευταία σταγόνα του πρέπει να ελέγχεται περιοδικά και να ακολουθούνται συγκεκριμένες διαδικασίες που θα αποτρέπουν την οργανοληπτική υποβάθμιση του κρασιού.

Η συνήθης πρακτική :

Αφού πιστοποιηθεί το τέλος της ζύμωσης , δυστυχώς πολλές φορές αρκετά αργότερα από το πραγματικό τέλος της ζύμωσης , ακολουθείται μια συγκεκριμένη διαδικασία από το μεγαλύτερο μέρος των ερασιτεχνών οινοποιών

  • Απογεμίζεται το βαρέλι ή η δεξαμενή. Ορισμένοι προσθέτουν και παραφινέλαιο για επιπλέον προστασία.
  • Διορθώνεται αν χρειάζεται η οξύτητα
  • Προστίθεται μεταμπισουλφιτ σε υψηλές δόσεις (20 -25g / 100 L ).

Σ υ ν ε χ ί ζ ε τ α ι…

Διαβάστε με προσοχή ολόκληρο το άρθρο: Διαχείριση του κρασιού μετά το τέλος της αλκοολικής ζύμωσης

Κατηγορίες: Άρθρα, Οινοποίηση | Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Τι πρέπει να γίνει μετά την ζύμωση;

Προβλήματα & λύσεις στην οινοποίηση του ροδίτη (2ο μέρος)

Συνέχεια από Προβλήματα στην οινοποίηση ροδίτη και οχι μόνο

ΡοδίτηςΟ Ροδίτης είναι μια πολύ παλιά γηγενής ποικιλία

Η προ-ζυμωτική επεξεργασία του μούστου.

Οι ενέργειες που πρέπει να γίνουν πριν την έναρξη της ζύμωσης είναι πολύ σημαντικές, πολύ απλές και καμία δικαιολογία δεν υπάρχει για την μη εκτέλεση τους από τους οινοποιούς.

Η συνήθης πρακτική :
Το σύνολο σχεδόν των ερασιτεχνών οινοποιών μετά την εξαγωγή του μούστου απλά περιμένει την έναρξη της αλκοολικής ζύμωσης πολλές φορές χωρίς καμία ενέργεια, π.χ. προσθήκη απαραίτητων ουσιών, για μεγάλο χρονικό διάστημα πολλών ωρών μέχρι και ημερών.

Το πρόβλημα :
Ο μούστος που μόλις έχει εξαχθεί δεν είναι έτοιμος για ζύμωση. Η μη έγκαιρη προσθήκη κατάλληλων ουσιών οδηγεί σε μια μη ελεγχόμενη από τον οινοποιό ζύμωση με άγνωστες ζύμες συχνά προερχόμενες από τα μηχανήματα εξαγωγής του μούστου, χωρίς σωστή προστασία από οξειδώσεις και επιβαρυμένος με ουσίες που μειώνουν το αρωματικό και γευστικό του δυναμικό.

Η λύση :Άμεση προσθήκη θειώδους
Άμεσα ταυτόχρονα με την εξαγωγή του μούστου προσθέτουμε θειώδη (συνήθως με την μορφή του metabisulfite )…..
Σ υ ν ε χ ί ζ ε τ α ι…

Διαβάστε με προσοχή το 2ο μέρος του άρθρου για την καλύτερη κατανόηση των προβλημάτων της ερασιτεχνικής οινοποίησης:
Προβλήματα & λύσεις στην οινοποίηση του ροδίτη (2ο μέρος)

Κατηγορίες: Αμπελοκαλλιέργεια, Άρθρα | Γράψτε σχόλιο

Προβλήματα & λύσεις στην οινοποίηση του Ροδίτη (αλλά οχι μόνο)

Λίγα λόγια για να γνωρίσουμε τον Ροδίτη

Ο Ροδίτης είναι μια πολύ παλιά γηγενής ποικιλία με πολλές παραλλαγές, ρόδινου χρωματισμού ποικιλία, καλλιεργούμενη ευρέως στην Ελλάδα , ιδιαίτερα όμως στην Πελοπόννησο όπου υπάρχει και το κρασί ΠΟΠ Πάτρας από Ροδίτη.

ΡοδίτηςΟ Ροδίτης είναι μια πολύ παλιά γηγενής ποικιλία

Είναι φυτό πολύ ζωηρό, εύρωστο, γόνιμο, παραγωγικό, ευαίσθητο στον περονόσπορο.
Κάθε καρποφόρα κληματίδα φέρνει 2 σταφύλια, μεγάλα, που φτάνουν και πολλές φορές ξεπερνούν τα 400 με 450g, κυλινδροκωνικά κανονικής πυκνότητας ως ελαφρά αραιόρραγα. Οι ράγες είναι μεγάλες, ωοειδείς, με φλοιό μέτρια λεπτό, ροδόλευκου ως ερυθρορόδινου χρωματισμού, και σάρκα μαλακή ως τραγανή (ανάλογα με τον κλώνο), εύχυμη, γλυκιά, μέτρια αρωματική, με 2-4 μεγάλα γίγαρτα.
Οι ράγες αποτελούν το 88-95% του βάρους των σταφυλιών , ενώ οι φλοιοί μαζί με τα γίγαρτα το 9-11 % του βάρους των ραγών.
Στα κατάλληλα εδάφη ορεινών περιοχών και με μέτριες αποδόσεις ανά πρέμνο, ο Ροδίτης μπορεί να δώσει αξιόλογα ξηρά κρασιά, με καλή ισορροπία ανάμεσα στην αλκοόλη και την οξύτητα και με καλό άρωμα εάν εφαρμοστούν τεχνικές ορθής οινοποίησης.

Σ υ ν ε χ ί ζ ε τ α ι…

Διαβάστε όλο το άρθρο για την οινοποίηση του Ροδίτη (αλλά οχι μόνο): Προβλήματα & λύσεις στην οινοποίηση του Ροδίτη

Κατηγορίες: Αμπελοκαλλιέργεια, Άρθρα | Γράψτε σχόλιο

Χειμερινά κλαδέματα αμπελιών

ΧΕΙΜΕΡΙΝΑ ΚΛΑΔΕΜΑΤΑ
Φέτος ο συνεχιζόμενος ανοιξιάτικος καιρός μέσα στο καταχείμωνο, ανάγκασε τα αμπέλια και τους αμπελουργούς να επισπεύσουν τα χειμερινά κλαδέματα καρποφορίας. Παραθέτουμε παρακάτω μερικές συμπυκνωμένες σχετικές συμβουλές από το βιβλίο «ΑΜΠΕΛΟΥΡΓΙΑ» Του Κώστα Κούσουλα.

Κεφαλή Δάκρυσμα είναι η ροή χυμών από τις πληγές του κλαδέματος. Εκδηλώνεται 3-5 ε-βδομάδες πριν από την έναρξη της βλάστησης.
Το πρώιμο κλάδεμα πρωιμίζει την βλάστηση. Το όψιμο προκαλεί καθυστέρηση της έναρξης της βλάστησης.
Εποχή χειμερινού κλαδεύματος. Έχουμε δύο κυρίως κλαδεύματα:

Α. Το πρώιμο κλάδευμα που πρέπει να γίνεται στις αρχές του χειμώνα.
Με το πρώιμο κλάδευμα επιτυγχάνουμε πρώιμη έκπτυξη των οφθαλμών με πρώιμη άνθηση και μερική επιτάχυνση της ωρίμανσης των σταφυλιών αρκεί να μην υπάρχει κίνδυνος παγετών. Το πρώιμο κλάδεμα εφαρμόζεται στις Νότιες περιοχές της χώρας μας.

Β. Το όψιμο κλάδευμα που πρέπει να γίνεται στο τέλος του χειμώνα με αρχές της άνοιξης.
Σημείωση: Αυτό το κλάδευμα εξαρτάται από τις κλιματικές συνθήκες της περιοχής.

Με το όψιμο κλάδευμα που γίνεται μετά το ψύχος και τη χειμέρια νάρκη επιτυγχάνουμε καλύτερο σχηματισμό των οφθαλμών καλύτερο και ασφαλέστερο δέσιμο του καρπού.

Αυτό εφαρμόζεται στις Βόρειες περιοχές της χώρας μας. Το κλάδευμα δεν πρέπει να γίνεται κατά την διάρκεια του παγετού, γιατί το ξύλο θρυμματίζεται. Όχι κάτω από 8ο C.

Διαβάστε το σχετικό άρθρο μας: Κλάδευμα καρποφορίας

Κατηγορίες: Αμπελοκαλλιέργεια, Άρθρα | Γράψτε σχόλιο